Twee maanden lang zwierf het geitje rond door de bossen en velden van Opwijk. Op zoek naar eten, beschutting en misschien vooral een beetje gezelschap. Tot er deze week hulp kwam…
De Truiense dierenhulporganisatie ARS kreeg een mailtje van de collega’s van De Ark van Pollare VZW met de vraag of zij wilden helpen bij een vangpoging van een gedumpt geitje dat al zo’n twee maanden rondzwierf in de bossen en velden van Opwijk.
Getuigenis van ARS
De moed zakte ons bij aankomst toch een klein beetje in de schoenen toen we het gebied op de kaart zagen… Uitgestrekte bossen, weilanden en velden. Een hele zoektocht dus. Hopelijk konden we hem überhaupt terugvinden tussen al die dichte begroeiing! Bij aankomst belden we even met de meldster. Zij wist ons gelukkig nog een belangrijke tip te geven: het geitje had ondertussen vriendschap gesloten met een paard. Dat maakte de zoektocht alvast een stuk makkelijker!
En inderdaad… zodra het paard uit zijn schuilstal kwam, volgde zijn kleine vriend hem trouw. Daar stond hij dan! Het geitje was behoorlijk schuchter en schrok snel van elke beweging of geluid. Maar gelukkig hadden we ons ultieme wapen bij… geitenkorrels! Zijn buikje bleek uiteindelijk sterker dan zijn angst. Stapje voor stapje kwam hij dichterbij, tot hij binnen handbereik was. En toen konden we hem vlotjes bij de hoorns vastnemen. Maar daarmee waren we er nog niet…
De wagen stond een flink eind verderop. De weide was enkel bereikbaar via een kiezelweg met een tractorsluis, waardoor we er met de wagen onmogelijk konden komen. Dus besloot Dierenarts Mercken het aan te pakken zoals de echte schaapherders het doen: het geitje op de schouders! Na een stevige wandeling én een halfuurtje rijden kwam hij veilig aan bij De Ark van Pollare.. Daar kan et geitje nu eindelijk beginnen aan zijn nieuwe leven. Een leven zonder rondzwerven, zonder angst en vooral… met de zekerheid van een veilige plek en de nodige verzorging.
