Truineer Nieuws melden?

Augustijnen plannen terugkeer naar Nieuw Sint-Truiden

Bijna een kwarteeuw nadat de laatste Augustijnen Sint-Truiden verlieten, lijkt de orde op weg naar een terugkeer naar de stad. Hoewel de beslissing nog niet officieel is genomen, wordt verwacht dat daar eerstdaags duidelijkheid over komt. Als de plannen worden bevestigd, keren de augustijnen terug naar de Sint-Augustinusparochie in Nieuw-Sint-Truiden, de parochie die zij in 1928 zelf hebben gesticht. Daarmee zou een historische band, die bijna een eeuw het gezicht van de wijk mee bepaalde, een nieuw hoofdstuk krijgen.

De moderne geschiedenis van de paters augustijnen in Sint-Truiden begon in 1928 met de oprichting van een klooster en een nieuwe parochiewerking in de jonge tuinwijk Nieuw-Sint-Truiden. Vanuit hun klooster engageerden de paters zich voor de zielzorg, de parochiewerking en het jeugdwerk. Hun aanwezigheid groeide uit tot een belangrijke pijler van het religieuze en sociale leven in de wijk.

Stichting van de parochie en noodkerk (1928)

De vestiging van de augustijnen in Sint-Truiden maakte deel uit van de heropleving van de Belgische Provincie van de Augustijnen aan het begin van de twintigste eeuw. In 1928 opende de orde een nieuwe stichting in de stad, waar zij de pastorale zorg opnamen voor de snel groeiende tuinwijk Nieuw-Sint-Truiden.

Een centrale figuur in deze beginperiode was pater Benignus (Joseph Biets). Hij stond aan de basis van de Sint-Augustinusparochie en was als kapelaan verbonden aan de Onze-Lieve-Vrouwekerk. Om de bewoners van de nieuwe wijk een eigen gebedsruimte te bieden, liet hij in 1928 een voorlopige noodkerk bouwen. Tegelijk verrezen langs de Grevensmolenweg een klooster en een parochiezaal, die samen het hart vormden van de nieuwe parochiegemeenschap.

De bouw van de Sint-Augustinuskerk

De verdere groei van Nieuw-Sint-Truiden maakte al snel duidelijk dat een definitieve kerk noodzakelijk was. Tussen 1950 en 1955 werd daarom aan de Fabrieksstraat de Sint-Augustinuskerk gebouwd.

Het ontwerp was van architect Leopold Smeesters, die koos voor een eigentijdse interpretatie van de gotische bouwstijl. De kerk werd niet alleen het religieuze centrum van de wijk, maar groeide ook uit tot een belangrijke bedevaartsplaats voor de verering van de heilige Rita van Cascia, een heilige die binnen de augustijnse traditie een bijzondere plaats inneemt.

Het einde van het klooster

Vanaf het einde van de twintigste eeuw kreeg de augustijnenorde, net als vele andere religieuze congregaties, te maken met een sterke daling van het aantal roepingen en een vergrijzende gemeenschap. Daardoor nam het aantal actieve paters in Sint-Truiden geleidelijk af.

In 2001 werd het augustijnenklooster definitief gesloten. De Sint-Augustinuskerk bleef echter behouden als paro

Nu komt er dus waarschijnlijk een nieuw hoofdstuk aan.