“In november 1981 vroeg Gaston Maris of ik ‘even’ wou inspringen en hem een handje wou helpen. Dit is nu 45 jaar geleden en ik intussen ben ik na het overlijden van Gaston zelf blijven doorgaan . De zwarte krullen ben ik ergens onder de baan kwijt geraakt, maar één ding is doorheen de jaren blijven bestaan: de roeie camion”, aldus Marc .
Nu komt er dis stilaan een einde aan een beeld dat jarenlang bij onze stad heeft gehoord. Generaties zagen Gaston en Marc door de straten rijden, altijd even vriendelijk, altijd even vertrouwd. Voor velen was Marc intussen meer dan een brouwer: hij werd een stukje van het stadsbeeld, een echt monument.
We wensen Marc nog een mooie laatste werkmaand toe. Bedankt voor al die jaren van inzet, vakmanschap en de vele kilometers door onze stad.
Vanaf 1 september begint een nieuw hoofdstuk. Geniet ervan, Marc. Je pensioen is meer dan verdiend.
