Sint-Antonius van Padua, geboren als Fernando Martins de Bulhões in Lissabon, behoort tot de meest geliefde heiligen binnen de christelijke traditie. Hij staat vooral bekend als patroonheilige van verloren voorwerpen, de armen en het huwelijk. Daarnaast verwierf hij grote bekendheid door zijn uitzonderlijke theologische kennis en zijn inspirerende prediking, waarmee hij vele mensen wist te raken.
In de christelijke iconografie wordt Sint-Antonius vaak afgebeeld met een witte lelie, meestal de madonnalelie (Lilium candidum). Deze bloem heeft een diepe symbolische betekenis. De lelie staat allereerst voor zuiverheid, kuisheid en onschuld. Antonius preekte regelmatig over een zuivere levenswandel en werd geroemd om zijn nederige, ingetogen en deugdzame leven. Daarnaast symboliseert de lelie de overwinning van het geloof op het kwaad en op de verleidingen van de duivel.
Ook historisch gezien is er een verband tussen Sint-Antonius en de lelie. Hij overleed op 13 juni 1231 in Italië, precies in de periode waarin de lelies volop bloeien. Daarom werden zijn baar en later ook zijn graf traditioneel met deze bloemen versierd.
Naast de lelie wordt Sint-Antonius vaak afgebeeld met het Kind Jezus in zijn armen. Dit verwijst naar een bekende legende waarin een weldoener hem tijdens de nacht zag terwijl hij een stralend Kind Jezus liefdevol vasthield. Deze voorstelling benadrukt de bijzondere verbondenheid van Antonius met Christus en draagt bij aan zijn blijvende populariteit als heilige van geloof, hoop en vertrouwe
