Truineer Nieuws melden?

Bart Appeltans: “Ik volgde mijn passie en sprong op de trein die toevallig passeerde.”

Van interieurarchitect tot BV: Bart Appeltans (°1981) is interieurarchitect en tv-gezicht, maar zijn carrière begon ver weg van de camera. Wat startte met een passie voor inrichting groeide uit tot een job op tele­visie, eerder toevallig dan gepland. Vandaag combineert hij verschillende projecten en blijft hij trouw aan zijn creatieve zelve, maar ook aan zijn roots die hier in de streek liggen. In dit interview vertelt hij hoe het allemaal begon en waar hij vandaag staat.

Hoe zag je carrière eruit vóór televisie?

“Ik werkte fulltime voor het architectenbureau waarin ik vennoot was. Daar was ik dagelijks bezig met interieur-en verbouwingsprojecten. Daarvoor heb ik ook acht jaar lesgegeven in ontwerpvakken binnen de opleiding interieurarchitectuur aan de PXL. Televisie kwam pas later, sinds 2018 eigenlijk. Nu combineer ik tv-werk met marketingcampagnes voor grote bedrijven en doe ik op zelfstandige basis nog interieurprojecten op kleinere schaal. Daarnaast zitten er nog wel wat leuke dingen aan te komen”

Vanwaar komt je interesse voor interieur?

“Die interesse zat er al vroeg in. Als kind en tiener ging ik elke donderdagnamiddag met mijn moeder en oma naar Sint-Truiden. Eerst naar de supermarkt, daarna steevast de stad in. Ik herinner me nog een klein designwinkeltje in de Minderbroedersstraat waar ik altijd naartoe wilde. Ook make-over programma’s op tv fascineerden me enorm. In de jaren ’90 waren die vooral te zien op BBC. Hoe vaak trok ik mij niet terug op de kamer van mijn moeder waar een klein tv’tje stond? Vanaf een bepaald moment mocht ik van mijn ouders zelf het hele huis helpen inrichten. Met mijn eigen kamer deed ik dat zelfs tot vier keer per jaar. Dan kwamen mijn studies. Ik twijfelde nog even. Want ook leraar Engels en de reclamesector interesseerden mij. Maar zodra ik kennismaakte met ‘interieurarchitectuur’ wist ik: dit is het.”

Hoe ben je uiteindelijk op tv terechtgekomen?

“Dat is eigenlijk heel toevallig gebeurd. Via een project van ons architectenbureau in Genk kwam ik in contact met de producer van het eerste seizoen Blind Gekocht. Zij was onder de indruk van het interieur dat ik had uitgewerkt en nodigde me uit voor een gesprek. Vanaf toen ging het heel snel. Drie weken nadat de keuze op mij was gevallen, waren wij al aan het draaien. Het concept leek me eerst bizar – wie geeft nu al zijn geld aan iemand anders om een huis te kopen? – maar tegelijk voelde het ook als een uitdaging en sjiek om te doen. Hoe dan ook, tv is echt iets dat op mijn pad is gekomen. Ik ben gewoon op de trein gesprongen. Die was vertrokken en raasde maar door. Tot vandaag met Huis Gemaakt. En er zitten nog wel dingen in de pijplijn.”

 

 

“’s Avonds sluit ik tv-werk af en maak ik tijd voor vrienden, familie en hobby’s. Samen met mijn partner geniet ik van ons huisje in de Ardennen, wandelingen met onze hond Bo en goed eten.”

 

Wat doet bekendheid met een mens?

“Met Blind Gekocht was ik maar 8 weken per jaar op tv te zien. Toen viel dat best mee. Tot ik deelnam aan ‘De Verraders’. Plots werd ik overal herkend en aangesproken. Dat was even wennen. Maar ik moet zeggen: de Vlamingen zijn een beschaafd volkje. Mensen zijn vriendelijk en vaak zelfs wat terughoudend. Gelukkig ben ik ook één van de BV’s die grotendeels gespaard blijft van de heisa op sociale media.”

Hoe bewaak je de balans tussen werk en privé?

“Dat lukt goed. Ik zie tv-werk gewoon als mijn job. ’s Avonds sluit ik dat af en is er tijd voor privé: vrienden, familie en hobby’s. Interieur blijft trouwens ook een hobby. Ik ga graag naar interieurwinkels, marktjes en brocantemarkten. Daarnaast sport ik een paar keer per week en ga ik graag naar de film. Samen met mijn partner heb ik een huisje in de Ardennen waar we graag genieten van de natuur. Wandelen met onze hond Bo hoort daar ook bij. En uit eten gaan doen we ook graag; ik ben een echte Bourgondiër.”

Waar droom je nog van?

“Op persoonlijk vlak wil ik nog mooie reizen maken. In 2024 hebben we een rondreis door Amerika gemaakt, en dat smaakt naar meer. Professioneel wil ik nieuwe uitdagingen blijven aangaan. Ik heb nood aan afwisseling, aan het combineren van uitdagingen. Dat blijkt ook uit mijn carrière: lesgeven, schrijven, ondernemen, tv… Zolang er nieuwe, boeiende projecten op mijn pad komen, sta ik daarvoor open. En ik hoop nog lang voor tv te mogen werken, zolang ik er plezier en voldoening uit haal. Het is alleszins een unieke job, besef ik. De architecten en interieurontwerpers die iets voor tv kunnen en mogen doen, zijn immers dun gezaaid.”

 

“Kermiszondag gaan we steevast naar ma in Sint-Truiden en flaneren we door de straten.”

 

Wat is je mooiste tv-herinnering tot nu toe?

“Ik heb enorm genoten van ‘De Verraders’, zeker omdat ik de hele tijd aan boord ben gebleven en als verrader het spel ook gewonnen heb. Daarnaast heb ik bijzonder veel goede herinneringen aan de eerste seizoenen van Blind Gekocht. Die reveals, het moment dat de kandidaten hun huis na de make-over terugzien en hun dankbaarheid tonen, geeft enorm veel voldoening. Ik herinner me sommige cases nog heel goed. Daarnaast heb ik ook meegedaan aan ‘Een Echte Job’ waarbij ik een paar maanden als zorgkundige meedraaide in een ziekenhuis, verrijkend, leerrijk en uniek. Dat maak je als gewone mens allemaal niet mee, dat zijn privileges die je krijgt omdat je voor tv werkt. En zo kan ik er nog opnoemen: ‘Dancing with the Stars’, ‘De Slimste Mens ter Wereld’, ‘Eenmaal Andermaal’, ga zo maar door.”

Je woont in Herk-de-Stad, niet ver van de plek waar je bent opgegroeid. Wat betekent je streek voor jou?

“Ik ben geboren in Sint-Truiden. Mijn familie van moederskant is van Sint-Truiden, mijn grootouders woonden in Kortenbos. Van vaderskant is iedereen afkomstig van Kozen, het dorp waar ik opgroeide. De meeste familieleden wonen ook nog altijd in de streek. Ook ik ben er niet weg te slaan. Meerdere keren per maand zak ik af naar Sint-Truiden, een stad waar ik me thuis voel. Zo kom ik graag op de Haspengouw Markt. We gaan ook regelmatig uit eten in Sint-Truiden, naar voorstellingen in het cultureel centrum en -natuurlijk- naar De Roxy. De kermis is ook zo’n traditie. Kermiszondag gaan we steevast naar ma in Sint-Truiden en flaneren we door de straten. Het is gewoon genieten geblazen. Dat genieten is trouwens de insteek van alles wat ik doe, zowel privé als professioneel.”