In een stadje met 40.000 inwoners voltrekt zich een klein ‘wonder’. Op slechts een uur treinreis van Brussel ligt een vredig en prachtig dorpsgezicht. Vanaf het station is het slechts tien minuten lopen langs de spoorlijn.
“Iedereen lacht. We zien meer fans en we hebben al zo’n 5.500 seizoenkaarten voor de play-offs verkocht. Maar de grootste verandering is de media. We krijgen interviewverzoeken, niet alleen uit België, maar ook uit Frankrijk en Spanje. Ze vragen zich af wat er met deze kleine club is gebeurd.”
De naam Sint-Truiden (STVV) werd in november 2017 in Japan bekend toen het Japanse bedrijf DMM.com de managementrechten verwierf. Inmiddels, in hun achtste seizoen, heeft het team grote vooruitgang geboekt en staat het momenteel op de derde plaats in de Jupiler Pro League, de Belgische Eerste Klasse. Wat is er precies aan de hand met de “Kanaieren”, die zich voor het eerst in zestien seizoenen hebben gekwalificeerd voor de eerste play-off van de top zes? Laten we terugblikken op hun reis, met de woorden van CEO Takayuki Tateishi, die sinds januari 2018 aan het roer staat.
Laten we de klok 10 maanden terugdraaien. STVV was “op sterven na dood”. In het seizoen 2024-25 eindigden ze als 14e in de reguliere competitie en moesten ze naar Play-off 3 (13e tot en met 16e plaats) om te vechten voor handhaving. In die periode verkeerde de club in beroering, met het ontslag van trainer Felice Mazoux en de aanstelling van Wouter Vranken. Ze wisten ternauwernood degradatie te voorkomen, mede dankzij de resultaten van andere wedstrijden in de laatste ronde.
“Vorig jaar was qua resultaten echt het moeilijkst. We hadden veel goede spelers, maar velen van hen gaven prioriteit aan individueel spel en we konden geen teamgeest tonen. Ongeacht wie de coach was, we hadden onder die omstandigheden niet kunnen winnen. Maar omdat het zo’n moeilijke tijd was, konden we de focus naar binnen richten. Het was een enorm voordeel dat we duidelijk konden zien waar we tekortschoten.”
Er werden veel verbeterpunten aangekaart, waaronder het versterken van het team vóór aanvang van het seizoen. De Jupiler Pro League begint eerder dan de grote Europese competities, namelijk eind juli. Daardoor konden spelers als Jorge Chima Fujita, Reo Brian Kokubo en Rihito Yamamoto, die hadden deelgenomen aan de Olympische Spelen in Parijs, vorig seizoen niet op tijd aanwezig zijn voor de start van het seizoen. Bovendien vormden de managementstrategieën van Tateishi ook een belemmering.
“Volgens ons vorige managementbeleid besloten we altijd eerst onze huidige spelers te verkopen voordat we nieuwe spelers aantrokken. We wilden geen financiële risico’s nemen. Dit betekende echter vaak dat we het team versterkten tijdens de transferperiode in augustus. Elk jaar, voordat het seizoen begint, hebben we een hoopvol beeld van de elf spelers die we willen opstellen, maar meerdere seizoenen achter elkaar eindigden we met minder dan de helft van die opstelling aan het begin van het seizoen. Ik zocht excuses hiervoor, door mezelf voor te houden dat het Belgische seizoen vroeg begint, of dat we spelers moesten verkopen om nieuwe te kunnen aantrekken, maar ik dacht: ‘Wacht eens even.'”
Daarom hebben we dit seizoen besloten een risico te nemen. Onze prioriteit was dit keer om “90% van de spelers” voor de start van het seizoen bijeen te brengen, en we hebben aankopen gedaan voordat de “verkopen” waren afgerond. In plaats van te wachten op de beste spelers, selecteerden we de beste spelers uit degenen die we snel konden aantrekken. Daarbij keken we niet alleen naar hun vaardigheden, maar ook naar een bepaalde “maatstaf”.
“Er is een indicator genaamd EQ (emotionele intelligentie) die tegenwoordig door grote bedrijven wordt benadrukt, en we wilden spelers rekruteren die in staat zijn om samen als team iets te creëren, om individueel stress te verlichten, enzovoort. We hebben bijvoorbeeld rapporten ingediend over hoe ze eisen stellen aan hun teamgenoten, hun houding ten opzichte van scheidsrechters en hoe ze zich gedragen tijdens sollicitatiegesprekken. We hebben ook de coaches en managers die de spelers hadden getraind, gevraagd naar hun persoonlijkheid. Ik denk dat een belangrijk onderdeel was dat we probeerden spelers te rekruteren die bereid waren hard te werken, spelers die snel bij ons terecht konden, zelfs als ze niet onze absolute beste keuzes waren.”
Ze maakten ook gebruik van andere unieke gegevens over de teamsamenstelling. Door het aantal nationaliteiten te analyseren dat door spelers in elke club werd vertegenwoordigd, ontdekten ze een trend: teams met minder nationaliteiten verzamelden doorgaans meer punten. Dit seizoen vertegenwoordigen de spelers van STVV de minste nationaliteiten in de competitie, met slechts 9 landen, ongeveer de helft van het aantal nationaliteiten dat Zulte Waregem vertegenwoordigt, dat met 17 de meeste nationaliteiten heeft. Met het oog op de Africa Cup of Nations in januari verlaagden ze ook de prioriteit van spelers met een Afrikaanse nationaliteit voor nationale teams.
“Nationaliteit is niet alles, maar terugkijkend op de seizoenen die niet succesvol waren, misten we vaak samenhang wanneer we veel verschillende nationaliteiten in ons team hadden. Natuurlijk zijn er veel teams die goed functioneren, zelfs met veel verschillende nationaliteiten, maar omdat ons team door Japanners wordt geleid, vonden we het makkelijker om te communiceren als we het compact hielden. Dat zorgde voor veel eenheid en synergie.”
Als gevolg hiervan vertrok Adriano Bertaccini, die vorig seizoen met 21 doelpunten de op één na meest scorende speler in de competitie was, naar Anderlecht, en Joruru Chima Fujita naar St. Pauli in de Duitse Bundesliga. Desondanks is het team sterk aan het seizoen begonnen.
■ De aanwezigheid van Shogo Taniguchi brengt rust in het team.
Iedereen die STVV dit seizoen heeft zien spelen, heeft opgemerkt dat ze “iets typisch Japans” hebben. Iedereen, van de voorhoede tot de verdediging, werkt hard en de drie middenvelders, Rihito Yamamoto, Abdoulaye Sissako en Ryotaro Ito, controleren het spel. Ze hebben hun speelstijl goed ontwikkeld tijdens de voorbereiding en zijn uitstekend van start gegaan met vier overwinningen en twee gelijke spelen in hun eerste zes wedstrijden.
“Mensen zeggen vaak dat we op een J.League-team lijken (lacht). Natuurlijk hebben we veel Japanse spelers, maar iedereen werkt hard. Ik denk dat het meer gaat om het aantrekken van spelers met een serieuze persoonlijkheid dan om hun speelstijl. Dat geldt bijvoorbeeld voor Visal Musriu (centrale verdediger), Robert Jan Vanwesemar (back), die beiden uit de jeugdopleiding komen, en de vleugelspelers Sevaoui en Muya. Het zijn allemaal spelers die zich voor het team kunnen inzetten. Het was een grote hulp dat Goto, die als laatste puzzelstukje binnenkwam, zich zo snel aanpaste.”
Goto, die afgelopen seizoen voor het tweede elftal van Anderlecht speelde, stond aanvankelijk op hun lijst. Binnen de scoutingafdeling van STVV waren de meningen echter verdeeld. Er was enige aarzeling omdat hij niet het type spits is dat zelfstandig doelpunten kan maken, maar ze besloten dat hij wel in het team van dit jaar zou passen. Hij kwam op 7 augustus, na de start van het seizoen, op huurbasis over en heeft tot nu toe 10 doelpunten gemaakt, waarmee hij gedeeld derde staat in de competitie.
“Nadat Bertaccini naar Anderlecht was vertrokken, zochten we een spits, en het seizoen was al begonnen, dus we hadden niet veel tijd. Ik denk dat onze kracht in het middenveld ligt, en we hebben veel spelers die goed kunnen passen, dus we wilden een speler die het werk kon afmaken. Toen ik er zo over nadacht, dacht ik dat een spits als Goto doelpunten kon maken. Hij was in het begin niet zo goed in het vasthouden van de bal, maar hij is gestaag verbeterd.”
Het verliep echter niet zonder problemen. In de zes wedstrijden vanaf de zevende speelronde behaalden ze slechts één overwinning, één gelijkspel en vier nederlagen, waaronder drie op rij, waarmee ze slechts vier punten verzamelden. Dit viel samen met een periode waarin belangrijke speler Ito geblesseerd was, wat hen ertoe bracht te benadrukken dat “onze kracht in ons middenveld ligt”. Vervolgens schakelden ze over op een speelstijl die hun drie middenvelders beter benutte.
De hoge pressing die vanaf het begin van het seizoen goed had gewerkt, werd geleidelijk aan een tactiek waarmee tegenstanders steeds beter konden counteren. In die periode was het de 34-jarige Shogo Taniguchi, die vanuit de verdediging het team ondersteunde, die voor rust zorgde binnen de ploeg.
“We zetten ze vanaf het begin van het seizoen vanuit een hoge positie onder druk, maar ze wisten ons geleidelijk aan te passeren. Vooral tegen het einde van het seizoen werden we steeds vaker teruggedrongen in de wedstrijden, maar de reden dat we een sfeer van ‘geen paniek’ kunnen creëren, is omdat Shogo er is. Sterker nog, in de tweede helft van het seizoen hebben we dankzij Shogo in twee of drie wedstrijden de wedstrijd omgedraaid met standaardsituaties. Hij heeft het verschil kunnen maken en ons mentaal gestabiliseerd.”
Zelfs na de winterstop, die in het verleden een uitdaging voor hen was geweest, kozen ze er bewust voor om niet naar het warme Spanje te gaan, maar in België te blijven. Daar hoefden ze niet te reizen, zodat ze hun training zorgvuldig konden afstemmen. Dit wierp zijn vruchten af en hun momentum bleef ook in de tweede helft van het seizoen behouden.
Hun opmerkelijke vooruitgang getuigt van hun oog voor detail. In april begint Play-off 1, waarin het kampioenschap en een plek in de belangrijkste Europese competities, waaronder de UEFA Champions League, op het spel staan. Het team is nu hongerig naar de overwinning.
“Dit is de eerste keer dat zowel Brian (Kokubo Reo) als Goto zoveel wedstrijden in de Top League hebben gespeeld, en hoewel Ryotaro en Rihito wel wedstrijden voor hun clubs hebben gespeeld, hebben ze nog nooit in hun carrière om het kampioenschap gestreden. Zelfs Taniguchi is volledig hersteld van een gescheurde achillespees en heeft nog nooit fulltime in de competitie en voor het Japanse nationale team gespeeld. Iedereen levert echt een topprestatie en ze zijn allemaal hongerig naar succes. Dat komt door de bijna-doodervaring die ze vorig seizoen hebben gehad. Vanaf nu betreden we onbekend terrein, maar we willen de uitdaging vol overgave aangaan.”
Een transformatie die pas mogelijk werd na het bereiken van het absolute dieptepunt. Een waar ‘wonder’ staat op het punt zich te ontvouwen in dit stadje met 40.000 inwoners.
Bron: STVV.JP
