Groot-Gelmen en café ‘Bij Voetje’
Er zijn cafés… en dan heb je dit café. Waar de beste pint wordt getapt, de keuken openblijft als de rest van de stad al slaapt, waar klanten soms letterlijk moeten worden “bevrijd” uit het toilet, en waar de uitbater iedereen kent bij naam of bijnaam. Dit is geen gewone horecazaak, dit is een tweede thuis voor wie van sfeer, eten, lachen en gezelligheid houdt. We zitten in café Bij Voetje in Groot-Gelmen, uitgebaat door Chris De Voet – of gewoon: Voetje, of kortweg Voet.
Groeët Gèlleme en kafei be Vútsje
Do zén kafeis … en dàn ét dzje deize kafei.Moe da de béste pint wét getàpt, de kuike oupe bléf as de rèst vàn de stàt àl slup, moe da klàànte vàntèèt ècht móete bevrèèt wèède aat et ùiske en moe de patròõ iederieën ként be noam of bèènoam. Da is gieën gewoeën “horeca”zoak, da is ene-n twidde-n taas ver wee vàn àmbijoãs, eete, lache en gezèllichèèt ilt. Vee zitte in kafei Be Vútsje in Groeët-Gèlleme, aatgeboat dour Chris De Voet – of gewoeën : Vútsje of Voet.
Van pintjes drinken naar pintjes tappen
Jarenlang runde Jenny hier een café mét frituur. In die tijd kwam Christian er vooral om zelf een pintje te drinken. Hij combineerde zijn job in de Monroe met die van garçon in allerlei discotheken. Tussen het tappen en rondlopen met dienbladen ontdekte hij zijn ware roeping: Voet had horeca in het bloed.
Toen Jenny hem de kans gaf om het pand te huren, was de cirkel rond. Vorig jaar overleed ze, maar intussen is Christian al 25 jaar bezig. Hij kocht het pand, liet er werken uitvoeren en maakte er meer dan ooit een echte “Zoete Inval” van. Dag na dag en nacht na nacht, altijd met dezelfde filosofie: zolang er volk is en het gezellig blijft, gaan de deuren niet dicht.
Vàn pintsjes dreinke no pintsjes tàppe
Joore-n on e stùk últ Jenny èè ene kafei be fritúr. In dee-n tèèt kàm Christian t-er vuiràl ver zèllef e pintsje te dreinke. Ee kòmbineirde ze wèrrek in de Monroe be garsòõ speile in verschillige diskóteike. Tùsse-n et tàppe en et ròntloeëpe be platou’s voenk-t-er zen èchte róepieng: Voet aa “horeca” in ze bloet.
Vàn de momènt da Jenny um de kàns gàf ver de zoak te úre, woor àlles rònt. Verlei joor stierf se, ma ondertùssse is Christian àl 25 joor beizig. Ee kòcht de zoak, veràànderde t-er ‘t ieën en t’àànder en zoe mokte ee do mieër as oeët ene-n èchte “Zúte-n invàl” vàn. Dag no dag, nacht no nacht, àltèèt be dezèllefde filosofie: zoelank t-er vòllek is en et gezèllig blif, wèède do gin duire gesloute.
________________
De langste toog, de grootste porties
Het café draaide altijd goed en de vaste klanten zijn trouw gebleven. Logisch ook: geen enkel café in Sint-Truiden heeft een langere en grotere toog. En dat is geen detail, dat is een attractie op zich.
Grappen uithalen, wat gek doen met de klanten – dat hoort hier gewoon bij. De prijzen blijven vriendelijk, de borden zijn allesbehalve klein (soms zelfs lichtjes overdreven), en de sfeer zit altijd goed: in het weekend, maar vaak ook gewoon doordeweeks.
Hier mag je op elk uur binnenvallen. Om 14u voor een koffie? Prima. Om 2u ’s nachts met honger? Dan wordt er nog gekookt, in de mate van het mogelijke. Terwijl elders de keuken om 21u sluit, draait die hier gewoon door. Met lekkere snacks, zelfgemaakte gerechten en desserts om u tegen te zeggen, blijft dit een plek waar eten en gezelligheid hand in hand gaan. Voeg daar kaarten, biljart en darts aan toe, en je snapt waarom iedereen hier zijn weg vindt.
De langste-n toeëg, de groeëtste pooses
De kafei drèède àltèèt goet en de vàste klàànte zén t-er àltèèt blèève koume. Da kàn och né àànders: do is in ieël Sintrùin ginne-n ieëne kafei be ene langere-n en ene gróetere-n toeëg as doo. En da is op zen eige-n àl en atrakse.
Farskes aatoale, ewa de zòt aatange be zén klàànte – da krèèg dzje t-er zoe bèè. De prèèze blèève vrindelek, de taluure zén àlles bealve klein (vàntèèt zèllefs ewa uiverdreive), en de sfeer is t-er àltèèt goet: in de wiekènt, ma och gewoeën dour de week.
Èè moug dzje op èllek oer vàn de-n dag binnevàlle. Om twie oere noodenoen ver ene kàffie? Prima. Om twie oere ’s nachs be en oengerke? Dàn wét do nog gekoukt, ver zoe wèèt as et nog gie wór. Op en ààner is om 21 oere de kuike taa, en èè bléf da gewoeën dour gón. Be smoakelèkke snaks, eigegemokte pla’s en dèssèèrkes gelèk dzje nieveràns veingt. Doet do nog ewa koate, biljaar en vougelepik bèè en je weit verwa iederieën èè vink wa t-er zukt.
_______________
Stamcafé met sterrenallures (en opgesloten klanten)
Dit is een echt stamcafé: dorpsmensen, vaste waarden, toeristen in de zomer en tijdens de bloesems… en ja, zelfs bekende Vlamingen kwamen of komen hier over de vloer. Simon Mignolet, Jacky Mathijssen, Stef Wijnants: ze passeerden hier allemaal. Tijdens de opnames van de tv-serie Katarakt zat de volledige cast en crew hier, met Jaak Van Assche op kop.
Maar net zo thuis voelen ook de vele verenigingen. Met acht biljartploegen en zes dartsploegen is het café een vaste stek voor sportieve gezelligheid. Kaartspelers, carnavalisten, gepensioneerde militairen van Saffraanberg… iedereen vindt hier zijn plaats. Met de vaste klanten worden grappen uitgehaald, plaagstootjes gegeven en elke dag goed gelachen. Elke klant is hier “ene van ons”.
En dan zijn er nog de legendarische voorvalletjes. “Ik woon 500 meter verder,” vertelt Voet. “Het is al meer dan eens gebeurd dat ik na sluiting thuis werd opgebeld door een klant die zichzelf had opgesloten in het café… omdat hij in slaap was gevallen op het toilet. Sindsdien check ik altijd de toiletten. Maar ik durf niet te beloven dat het nooit meer zal gebeuren.”
Stàmkafei be stèèrepretènse (èn opgesloute klàànte)
Deize is ene-n èchte stàmkafei: minse aat et dùrrep, vaste klàànte, toeriste in de zoumer en in de-n opgank be de bloesems … en zèllefs och B(ei)V(eis) kàmme of koume èè in de kafei. Simon Mignolet, Jacky Mathijssen, Stef Wijnants: ze passeirde-n èè àllemòòl. Be et opneime vàn de tv-reiks Katarakt zàt de-n ieële gróep, de aktuirs en iederieën dee t-er iet bèè te moake n aa in de kafei be Jaak Van Assche op kop.
Voul vereinigienge vúle-n un doo och taas. Be acht biljaarploege en zis dartsploege (vougelepikkers) is de kafei de vaste plak ver sportieve gezèllichèèt. Koaters, carnavàliste, gepènsjoneirde militèère vàn Safroonbèrreg … iederieën vink èè zén plak. Be de vàste klàànte wèède doo farskes aatgeolt, en teige plooge móet dzje wol kóene ma èlleke-n dag wét doo en goej maal gelache. Èlleke klàànt is èè “inne vàn òòs”.
En dàn zén do nog de vuirvàllekes dèè blèève-n ange. “Ich wóen 500 m vàn èè, “ vertèlt Voet “en et is àl mieër dan ins gebuirt da as ich àl taas woor, ich opgebèlt wòòt dour ene klàànt dee um aa opgesloute in de kafei … omda t-er in sloop gevàlle woor op et ùiske. Naa gón ich àlle weiseis af vuir da ich slaat. Ma ich dèèr né belouve da et nemee gie gebuire.
_________________________
Altijd leven in de brouwerij
Wat dit café zo bijzonder maakt, is de combinatie van alles: goed getapte pinten, stevige porties, een keuken die tot diep in de nacht openblijft en vooral… het dagelijkse gezever. De grapjes, moppen, vriendelijke verwijten en enthousiaste babbels zijn ondertussen even bekend als de bijnaam van de uitbater: Voetje. Of gewoon: Voet, Voetje, Chris.
De muziek speelt vaak tot in de vroege uurtjes, niemand wordt buitengezet zolang het nog gezellig is, en op vrijdag- en zaterdagnacht kan je hier om 2u gewoon binnenstappen terwijl de rest van de stad al slaapt. Gegarandeerd: er zit nog volk. Het is bovendien een echt supporterscafé van STVV, met alle matchen live.
Kortom: een café waar altijd leven is, waar iedereen welkom is en waar iedereen wel eens een pint, een bord eten of een goeie lach komt halen.
Àltèèt leeve in de braarèè
Wa da deize kafei zoe speisjoal mokt, is en kombinoase vàn àlles: goej getàpte pinte, steivige pooses, en kuike dèè tòt e koet in de nacht oupe blif en vuiràl … de doagelèkse zieëver. De farskes, de moppe, vrindelèkke verwèète en vúrige bàbbels zén eeve bekàànt gewòòde as de bèènoam vàn de kafeiboas: Voetje. Of gewoeën Voet, Vútsje, Chris.
De mezik spélt tot in de klein urkes, nimmànt wét baate gezàtte zoelank et gezèllig blif, en op vrèèdag -en zooterdagnacht kóen dzje èè om twie oere binnekoume as de rèst vàn de stàt àl slup. Garantie da do nog vòllek zit. Et is och ene-n èchte supporterskafei vàn STVV, be àlle matsje rèchstreiks op de-n tèllevieze.
Àlles bedieën genoume: ene kafei moe da t-er àltèèt leeve-n is, moe da àllemàn wèllekom is en moe da iederieën wol ens en pint, ene-n taluur eete of ene goeje lach kum oale.
