Nieuwerkerken en ’t Kosterhuis
NAARKÉRREKE en ‘t KOSTERHUIS
Echt, ik als Truineer heb niet zoveel met Nieuwerkerken. Ik geraak niet verder dan een familiebezoek op Schelfhei, een ijsje lekken bij Vica of een bloemetje kopen bij Sampermans. Nu je het zegt, het Kosterhuis, daar kom ik ook af en toe. Lijkt me wel the place-to-be in Nieuwerkerken. Café ‘De Zoete Inval’ zou als naam ook niet misstaan, als je kijkt hoeveel volk er komt. Met de groeten natuurlijk van Koen en Kevin, de K2 van het dorp, meesters in hun vak.
Ècht woor, ich as Trùineer èb né voul gevúl ver Naarkérreke. Ich koum nè wèèder as e famielebezùk op de Schèllefei, e krèmke lèkke be Vica of e blummeke koeëpe be Sampermans. Naa dzje ’t zègt, het Kosterhuis (et aas van de kùster) doo koum ich och van tèèt tòt tèèt. Da ziet ter mich aat as de plak moe dzje móet zén in Naarkérreke. Kafei de Zúte-n Invàl zou och né mis geweest zén as dzje ziet wèèvoul vòllek dat doo altèèt kum. Be de salúkes van Koen en Kevin, de K2 van ’t dùrrep, mieësters in unne stiel.
Heb ik gezegd dat ik niks heb met Nieuwerkerken? Ik was het bijna vergeten 19 april 1981 ben ik er dedju getrouwd. ‘t Was een zonnige zondag. De burgerlijke huwelijken in Nieuwerkerken stonden er toen om bekend dat je er beter in de watten werd gelegd dan in welk café ook. Zo geschiedde. Na het ja-woord werd de bak bier op tafel gezet en en gingen de stoppen uit de flessen wijn. Geloof me of niet, het werd een braspartij waarbij iedereen met de wagen dringend op zoek moest naar een BOB.
Èb ich al gezeit da ich niks èb be Naarkérreke? Ich woor et bekàn vergeete da ich doo de 19de-n april 1981 dedzjú getraat bén. ’t Woor ene dag be vou zón. Et woor uiveràl beként da dzje be de wèttelèkke traa in Naarkérreke mieër in de wàtte geleit wòòt as in wèlleke kafei och. En zoe gebuirde et. Noo et Joa-wòòt wòòt de bak bier op toofel gezàtte en vlouge de stùp van de wèènflèsse noo alle kàànte. Dzje móet mich né geluuve maar da wòòt doo e zaapfieëst moe da iederieën de be de-n outou, groeëte noeët aa oan ene BOB.
Nieuwerkerken doet bij mij ook lichtjes branden, herinneringen aan speciale figuren die ik er ontmoette. Van burgemeester Maurice Secretin -de man die ons huwde- over Mathilde Joris-ja die van het café- en Jefke Bonneux van Kozen, tot Fons Vanbrabant die met zijn wichelroede steevast op zoek ging naar water en het bijenparadijs de Zijp, waar ze bijenkoninginnen kweken die niet steken. Juist, dat laatste heeft iets weg van een mirakel. En laat er nu ook mirakels plaatsvinden in het Kosterhuis. Zo verklapte Koen mij dat er op een dag een klant binnenkwam op krukken die op het einde van de avond al dansend naar huis ging. Was het nu de alcohol die hem/haar de pijn heeft doen vergeten, of de goddelijke invloed van de kerk en het kosterhuis? Dat laten we in het midden. Maar vermits we van mirakels houden, benoemen we Nieuwerkerken vanaf vandaag tot Klein Lourdes.
Naarkérreke dú be mich och lichskes brànne, èrrinerienge oan speisjoal tippe dèè ich doo teigekàm. Van bùrregemieëster Maurice Secretin – dee òòs traade- uiver Mathilde Joris – joa dèè van de kafei – en Jefke Bonneux van Kouze, tòt Fons Vanbrabant dee be zén wichelroe gereigelt op zùk goenk noo wóter en de Zijp, et paradèès van de biekes, moe se kuiniginne kwikke dèè né steeke. Dzjust da léste ei iet van e miroakel. En geluuf et of né ma doo gebuire och miroakels in et Kosterhuis. Koen ei et mich verklàpt da doo op ene-n dag ene klàànt dee op krukke binnekàm en op ’t èènde van de-n òòvet dààsenteere taas goenk. Zou da den àlkòl geweest zén dee um lút vergeete da ter pèèn aa of woor et de góddelèkke aatstroolieng van de kérrek en et aas van de kùster? Doo gón vee gieën aatsprooke uiver doen zur. Ma omda vee van miroakels aan, benuuëme vee Naarkérreke van vandoag af oan tòt Klein Lóerd.
Voila, we hebben er nog een mirakel gevonden Zoals Jezus ruim 2000 jaar geleden water veranderde in wijn, hebben ze in Nieuwerkerken water veranderd in bier. Wat anders te denken van het bier dat luistert naar de naam Nonneke. We blijven in de hogere sferen. En de zondag blijft in het Kosterhuis ook de zondag. Geen dag als de zes andere, maar een dag waarop klanten extra worden verwend, bijvoorbeeld met verse pannenkoeken (pannekoentjes, voor de kenners) met ijs. Laat maar komen, Koentje.
Vwala, vee èbbe ter no ien gevoenge. Gelèk Dzjizzeke mieër as 2000 joor lein wóter in wèèn veràànderde,zoe èbbe se in Naarkérreke wóter verààndert in bier. Wèè móet dzje da àànes beschrèève da bier “Nonneke”! Vee blèève zweive in oeëgere sfeere. Èn de zòndag blif de zòndag in et Kùsteraas. Ginne-n dag gelèk alle àànder, ma ene-n dag moe da dzje as klàànt echt bedùrreve wèèt, perèkzèmpel be vòsgebakke bóekersekóeke (bóekersekoentjes vur de Trùineers) be krèm. Loot se mar koume Koentsje.
Geschreven door:
In het dialect vertaald door:
