“Van China tot Syrië, maar mijn hart bleef in Haspengouw”
Zo wil Andy zeker Haspengouw en onze Haspengouwse producten promoten in Italië. Waar wachten we op? Samen met zijn echtgenote Vittoria Volgare (42) en de drie kinderen, Adriano (12), Sibilla (10) en Eduardo (4) woont het gezin in de fraaie ambassadeursresidentie in hartje Rome. Zelf is Andy een vriendelijke, minzame en graag geziene gast. De horecazaken in en rond de Grote Markt kenthij als zijn broekzak. Wij zochten Andy op, samen met zijn vrienden Tom Vijgen en Pascal Windmolders, in de pop-up bar ’t Bistroke net voor hij de Italiaanse president Mattarella voor een staatsbezoek mocht gaan verwelkomen op Melsbroek.
Een geboren Hasselaar en nu een Truienaar in hart en nieren, leg dat eens uit!
“Wel, tijdens mijn eerste job bij de Kamer van Koophandel leerde ik Pascal Windmolders kennen. Zijn familie is eigenaar van tennisclub De Born en vermits ik graag tennis speel wist Pascal mij te overhalen om daar lid te worden. Later leerde ik Tom Vijgen kennen via onze zoontjes op school. Sint-Truiden was ook geen onbekende stad voor mij want ik kwam er vroeger vaak op bezoek met mijn ouders om er ondermeer in de Venise een lekkere coupe Margaux te eten, je weet zo ééntje met zeven bollen. En ik was ook een trouwe bezoeker van de fantastische Midweekfeesten. Nu heb ik nog steeds een woning in Ordingen en de bedoeling is om er volgende zomer zeker een maand te verblijven. De gemoedelijkheid en de warmte hier in het zuiden van Limburg blijven we als jong gezin koesteren.”
Van China tot Syrië
Het is geen sinecure om diplomaat te worden!
“Zeg dat wel. Na mijn studies rechten vond ik het louter juridische aspect niet echt iets voor mij. Diplomaat worden genoot mijn interesse. Bij mijn tweede examen kwam ik als eerste uit de bus en mocht ik kiezen waar ik naartoe wilde. Ik koos voor Peking. China was een land ver weg van Europa en ik wilde eens kijken hoever mijn motivatie reikte voor een job als diplomaat. Het hoeft geen betoog dat dit een enorme cultuurschok was voor mij.”
Hoe verliepen uw eerste buitenlandse missies?
“Ik ga er niet te ver over uitweiden. Na mijn verblijf in Peking mocht ik zes bestemmingen opgeven waar ik wenste naar toe te gaan. Het werd in 2002 niet Rome, toen al mijn favoriete bestemming, maar wel Damascus in Syrië. Mijn mooiste herinnering? Ik leerde er mijn latere echtgenote, Vittoria, kennen. Zij studeerde er voor haar master in de vertaling van klassiek Arabisch. Daarna vertoefde ik als diplomatiek medewerker drie jaar lang in Libanon. Professioneel was het leerrijk want ik ontmoette er samen met de ambassadeur heel wat hoofdrolspelers uit de Libanese burgeroorlog. Voor mezelf verliep de overgang vrij vlot want als buurland van Syrië was ik er reeds enkele keren geweest.
Van Libië tot Rome
Uw eerste job als ambassadeur in Libië verliep niet zonder gevaar? “Om als diplomaat te kunnen doorgroeien moet je ook een moeilijke beslissing durven te nemen. Ik had op dat ogenblik nog geen kinderen en Vittoria wilde ook graag naar Tripoli. We kenden de Arabische wereld al een beetje en hadden geen schrik voor de uitdaging. Welgeteld twee weken verbleven we er toen op 11 september 2012 de Amerikaanse ambassadeur Christopher Stevens in Benghazi werd vermoord. Er heerste toen in Libië totale wetteloosheid. Nadien stapelden de aanslagen zich op, ondermeer op ons konvooi en de Franse ambassade. Wij verhuisden uiteindelijk uit veiligheidsoverwegingen naar Malta.”
“In diplomatie is geen enkele dag dezelfde, dat maakt de job zo boeiend.”
Koeweit en Singapore waren de volgende bestemmingen!
“Koeweit lag wat moeilijker dan Singapore omdat onze relaties er niet zo uitgebreid waren. De inval van Sadam Hoessein hing nog altijd als een schaduw over het land. Onze taak was vooral om België meer op de kaart te zetten. Singapore was een ander verhaal. Het is een zéér succesvolle stadsstaat waarin de Belgen grote investeringen hebben gedaan en grote werken hebben uitgevoerd. Zo helpt het Belgische bedrijf DEME hen om opnieuw de grootste haven ter wereld te worden. Ik slaagde er samen met Brussels Airport in om opnieuw een rechtstreekse vlucht tussen Brussel en Singapore op te starten en samen met de regio’s zouden we in de luchthaven van Singapore, waar miljoenen mensen aankomen en vertrekken, België als toeristische bestemming gaan promoten. COVID besliste er helaas anders over.
Wat hoop je te bereiken voor het einde van uw ambtstermijn in Italië?
“In deze geopolitieke tijden is het mijn bedoeling om de goede traditionele banden met Italië nog te verstevigen. Vooral op defensief vlak gaan beide landen een grote inspanning leveren en met een goede synergie kan dit een positieve weerslag hebben op onze economie. Verder is het mijn taak om ons land goed op de hoogte te houden van de Italiaanse positie in EU-dossiers. Voor mezelf is dat een voordeel want ik spreek vlot Italiaans en heb door de jaren heen in Italië al een netwerk uitgebouwd.
Familieman en STVV-lover
Uw echtgenote Vittoria is meer dan full-time mama?
“Vittoria is altijd bezig geweest met ontwikkelingssamenwerking en werkt nu voor UNHCR (United Nations High Commisioner For Refugees). Het leven als vrouw van een diplomaat bevalt haar wel. Zij houdt ervan net als ik om nieuwe landen en culturen te ontdekken en uiteraard België te promoten in het buitenland. Bij de ontvangst van delegaties op de ambassade ontlast zij mij ook met praktische dingen zoals tafelseating, keuze van menu’s, protocollaire ontvangst enz. Vittoria geniet ook van een zekere flexibiliteit om voor de kinderen te zorgen hoewel ik daar ook graag mijn steentje in bijdraag. De kinderen beseffen ook wel dat hun papa geen klassieke professionele carrière heeft. Voor mijn schoonouders, die in Napels wonen, is het nu wel makkelijker om op bezoek te komen bij hun dochter en kleinkinderen.”
“Sport houdt mij scherp: wie beweegt, slaapt én werkt beter.”
Heb je als ambassadeur nog tijd voor een normaal familieleven en kun je genieten van uw hobby’s?
“Geen enkele dag op de ambassade is dezelfde, dat maakt de job ook zo boeiend. Samen met mijn team kijken we uit hoe we België ondermeer op cultureel, economisch en consulair niveau kunnen verrijken. Ons uitgebreid netwerk is zeker een toegevoegde waarde. Als er Belgische delegaties op bezoek komen ligt er heel wat werk op de plank want een goede voorbereiding is een must. Ik probeer mij ook fit te houden want ik word er goed gezind van en als je sport, slaap je ook beter. Mijn favoriete Italiaanse stad? Napels want ik ken die het best via Vittoria. Ik volg ook het voetbal van dichtbij, ik supporter naast STVV ook voor Napoli zeker nu met Lukaku en De Bruyne en voorheen met Mertens. Favoriet gerecht? Spaghetti al pomodoro fresco, met kersttomaten uit de streek, parmezaan en basilicum, héérlijk!”
