“Ik ben de tel kwijt, maar er zijn zeker 120 boksavonden gehouden”
Maar eerst even teruggaan in de tijd met de meest historische momenten in de rijke geschiedenis van TBC.
In 1976 heeft TBC het levenslicht gezien aan de toog in het café van Swa Lesuisse dat zelf in …1876 gebouwd werd. Het zal niemand verwonderen dat ene Albert Claus onmiddellijk tot voorzitter gebombardeerd werd vermits zijn zoon Jean-Pierre bokser was. Omdat zoonlief vier tot vijf keer per week naar het verre Brussel moest om in de ring te stappen, werd er een oplossing gezocht in eigen stad en een club uit de grond gestampt. Een oplossing, nu ja. Er werd niets beter op gevonden dan te gaan trainen in de gebouwen van de oude …casserolenfabriek die eigendom was van ere-voorzitter Guillaume Roosen. Jef Jenaer en Gaston Plevoets, twee oud-boksers die zelf de stiel hadden geleerd bij Dor Polleunis, trainden hun poulains op de zolder van dat gebouw. “Daar stond een oude kachel van Brialmont”, herinnert Jean Houwaer zich nog. “Als wij daar arriveerden, plaatsten we een bassin water op die kachel. Als die tegen het einde van de training warm was, konden we er een kom water uit scheppen om ons te wassen.”
Jean Houwaer: “We trainden op de zolder van de oude casserolenfabriek.”
Tot de legendarische eerste meeting volgde. Zegge en schrijve 6 april 1979. Met als blikvanger Jean-Pierre Claus, of wat had u gedacht? De leden van Trudo Boksclub slaagden erin om liefst tien kampen op de affiche te krijgen. Helaas voor hen waren er geen kleedkamers en geen douches in de Manège. In de VIP-ruimte was er een hoekje vrijgemaakt waar ze zich konden omkleden en wassen. “De zaal zat bomvol”, lacht Swa Lesuisse. “Daar zaten minstens 800 man. Met dank aan papa Claus natuurlijk. Samen met enkele collega-leurders had hij voor een enorme ticketverkoop gezorgd.” Maar wat hét moment van de avond had moeten worden, werd helaas hét moment van ontgoocheling: de sportarts gaf Jean-Pierre Claus een negatieve oogtest zodat die niet op het canvas mocht.
Slah KO
Enkele maanden later voelde een andere Truienaar zich geroepen om de harten van het thuispubliek te veroveren: Slah Najem, Marokkaanse-Belg en boezemvriend van STVV-speler Kingambo. In de volgepropte Manège had hij wél het geluk dat hij het canvas mocht betreden maar helaas duurde zijn optreden slechts… 15 seconden. “Zijn eigen schuld”, schudt Jean Houwaer het hoofd.
Jean Houwaer: “Slah lag na 15 seconden KO, hij luisterde niet naar mijn raad.”
“Omdat hij mijn gouden raad gewoon in de wind sloeg. Wat er gebeurd was? Wel de eerste tegenstrever van Slah meldde zich in extremis nog af, de tweede was gewoon te zwaar en de derde had af te rekenen met een handblessure. Maar Slah wilde koste wat kost boksen. Hij kwam dan ook aandraven met iemand die in Cheratte zijn sparringpartner was. Ik probeerde dat nog uit zijn hoofd te praten door hem er op te wijzen dat die man al zijn tien kampen gewonnen had waarvan negen met KO. Maar Slah legde mijn advies naast zich neer. ‘Omdat ik met een verstopte neus stond te boksen’, zo probeerde hij mij achteraf nog wijs te maken. Erg jammer, want Slah kon boksen hoor. Hij kroonde zich ooit in Zele tot de beste amateurbokser van de avond.”
Johan Sauwens
In 1991 speelde een andere Truienaar van origine een rol van betekenis: toenmalig minister van sport Johan Sauwens. “Ons bestuurslid Jo Flamend, inmiddels helaas overleden, ging bij hem aankloppen toen we het Europees kampioenschap bij de amateurs wilden organiseren”, zo gaat Swa Lesuisse terug in de tijd. “Het probleem was echter dat het over vier dagen, verspreid over twee weekends, moest gebeuren. Maar dat mocht niet volgens de wet. Jo vroeg de minister om eens langs te komen en legde ons probleem uit. Sauwens is er toen als bij wonder in geslaagd om die wet snel-snel te wijzigen zodat onze organisatie toch kon plaatsvinden.
Swa Lesuisse: “Minister Sauwens paste de wet aan zodat ons WK kon doorgaan
Coca-Cola
Trudo Boksclub realiseerde enkele jaren voordien, in 1986 met name, nog een andere huzarenstuk toen Jean-Marc Renard het tegen Rodriguez opnam voor de Europese titel bij de superpluimgewichten. “We moesten hiervoor liefst twee miljoen Belgische franken verzamelen”, zo fronst Swa Lesuisse zijn wenkbrauwen. “We spraken af met de manager van Renard dat we elk de helft zouden inbrengen: wij één miljoen en hij één miljoen. Wij slaagden daar in, maar hij bleef steken op 100.000 franken. Uiteindelijk speelden we het toch klaar om die put te dichten. Hoe we dat deden? Wel, Marc Jenné en ik (de twee enige stichters die nog in leven zijn) trokken naar de sportredactie van de toenmalige BRT in Brussel en hadden daar een afspraak met Daniël Mortier. Wij vroegen daar om de kamp rechtstreeks uit te zenden. Dat bleek geen probleem. Wijlen Rik De Saedeleer tekende voor de liveverslaggeving. Langs onze neus weg vertelden we dat we echter nog op zoek waren naar sponsoring. Mortier keek in zijn notitieboekje en zei: “Ga eens langs bij Coca-Cola en vraag daar naar de grote baas Wilfried Delanghe met mijn groeten.” Wij deden dat en geloof het of niet: die man gaf ons 500.000 frank. Wij hebben toen in de auto gezongen van Brussel tot in Sint- Truiden. Zo blij waren we! In ruil daarvoor plaatsten wij in de vier hoeken én op het tapijt reclame voor Coca-Cola.”
SUGAR JACKSON
Om maar te zeggen dat de geschiedenis van Trudo Boksclub bol staat van historische momenten. Het WK lichtgewicht van Daniella Somers tegen de Russische Kutdyusova in 1997 bijvoorbeeld. Of het IBF WK van Delphine Persoon tegen de Italiaanse Anita Torti in 2013. “Ik ben de tel kwijt”, maar ik denk dat we een vijftigtal kampioenschappen georganiseerd hebben en pakweg 120 boksavonden”, zegt Swa Lesuisse fier. “Met ronkende namen als Ismaël Abdoul, Rudi Lupo, Francesco Patera en straks uiteraard weer Michiel Partoens.”
Jean-Marie Lesuisse: “Sugar Jackson was de populairste bokser die we ooit hadden.”
Toch springt nog één naam eruit: die van Sugar Jackson. “Dat is de meest sympathieke die we ooit over de vloer hebben hebben gekregen”, zegt zoon Jean-Marie Lesuisse. “Iedereen vroeg een handtekening van hem of wilde met hem op de foto. Hij trakteerde een vrouw in het publiek zelfs op een kus! Sugar Jackson was toen immers razend populair bij het grote publiek na zijn deelname aan het televisieprogramma Expeditie Robinson.”
Een paar maanden voor aanvang van de volgende meeting op 28 februari lacht het bestuur van Trudo Boksclub zich de tanden bloot als die anekdotes vanonder het stof worden gehaald.
