Hij kwam, zag en dacht,
Hier wordt het goed,
Tot aan mijn pensioen.
Andre werd een van ons,
Een Zepperenaar met fatsoen.
Kennend alleman,
Rustig drijvend op de dag,
Straalde hij een glimlach
Naar zijn parochianen.
Keuvelend met velen
Zonder afstand of religie
Gaf hij ons een goed gevoel.
Al verkoos hij God boven de duivel,
Toch praatte hij wel eens tegen een Duvel.
Dit was echter de sterkte van onze pastoor,
Gewoon zijn en graag gezien
