‘Arme’ Durkin, niet eens van de partij in 1ste helft, moet pers te woord staan

5-0 na 40 minuten, verzacht met een eerredder -toen al- voor de koffie…. En wie dacht je dat na afloop het woord moest doen in naam van de hele spelersgroep? Christopher Durkin, ingevallen na het uur, nota bene, en helemaal geen hand of voet in die barslechte eerste helft. Oneerlijk naar de speler toe, en ook ongezien, luidde het unaniem in de perszaal. Durkin wikte en woog zijn woorden, maar nam uiteindelijk geen blad voor de mond. Het siert de jonge Amerikaan. (PH)

Enkele uitspraken van hem op een rijtje

-Sommige spelers geven de indruk dat ze op een speelplaats bezig zijn, eerder dan op een voetbalveld. Het grote verschil met Beerschot was die community, dat groepsgevoel, die eenheid. Zij speelden als winnaars. Nochtans is de sfeer in de groep goed, in de week werkt iedereen hard, alleen moet zich dan eindelijk een keer beginnen vertalen als het om de knikkers gaat.

-Ik zat op de bank en ben dus eigenlijk niet in de positie om mijn maten af te kraken. Maar laat ons eerlijk wezen. Het wordt hoog tijd dat we allemaal es voor de spiegel gaan staan, elk voor zich. En dat moeten we onszelf maar een keer confronteren met die ene vraag…. heb ik er alles aan gedaan? Ik durf het nu al te zeggen. Neen, wij hebben onze job niet gedaan.

-Fout van de coach? Niks van. Hij heeft er werkelijk alles aan gedaan om ons op scherp te zetten voor deze match. De degelijke prestatie in de oefenmatch tegen Charleroi gaf ons vertrouwen. Alles leek goed te zitten om er tegen Beerschot iets van te maken. En dan die start…. verschrikkelijk. Neen, wij moeten het doen op het veld, niet de coach.

-Als we het geweer niet snel van schouder veranderen zijn wij op weg naar tweede klasse. En dat wil niemand. Ik hoop dat er een goede analyse wordt gemaakt en dat daaraan ook individuele gesprekken worden gekoppeld. Als iedereen zijn verantwoordelijkheid draagt, kunnen we als groep uit deze negatieve spiraal geraken.