Klaprozen leveren dezer dagen mooie beelden op met een belangrijke symboliek

De klaprozen. Je kan er in deze periode niet naast kijken. De borders staan vol. Het levert mooie beelden op, beelden vol symboliek ook. Want deze ‘bloeiers’  of poppies -zoals de Engelsen het noemen- staan symbool voor de Grote Oorlog en worden ook beschreven in het gedicht “In Flanders Fields’ van John McCrae.  Vlaamse velden stonden destijds ook vol klaprozen. De bloem is intussen in de UK en de andere landen van het Gemenebest van Naties het symbool van de Eerste  Wereldoorlog geworden.

© Philip Kevers

De idee om de klaproos symbool te maken voor de slachtoffers van de Grote Oorlog, ontstond in de Verenigde Staten, waar hoogleraardichteres en humaniste Moina Michael het gedicht We Shall Keep the Faith schreef, waarin de klaproos evenzeer als in het gedicht van McCrae een rol speelt, maar dan niet als stille, en schone getuige van dood en vernietiging, maar als teken van hoop voor de toekomst.

In deze zin werd de klaproos al snel na de Eerste Wereldoorlog geadopteerd door The Royal British Legion, een liefdadigheidsinstelling voor Britse veteranen. Deze organisatie begon al spoedig met het verkopen van – kunststoffen – klaprozen. Met de opbrengsten uit de verkoop kon het legioen de veteranen ondersteunen, terwijl de kopers de klaproos op hun revers konden dragen als teken van solidariteit met hen die tijdens de oorlog gewond raakten en met de nabestaanden van hen die vielen. In de maand voorafgaand aan Remembrance Day ziet men op de Britse televisie menigeen met een op de borst gespelde plastic klaproos.

(Bron: Wikipedia)