En dus komt de zee een beetje naar ons

Geen niet-essentiële verplaatsingen in deze Coronatijden. En dus is een ritje naar het zeetje uitgesloten. De meeuwen hebben blijkbaar medelijden met de wandelende thuisblijvers. “Komen zij niet naar ons, dan vliegen wij naar hen”, moeten ze gedacht hebben.

  1. Gisteren, 16.30 uur, ergens in niemandsland -the middlle of nowhere- in de driehoek Stayen, Wilderen, Duras. Twee akkerbouwers bewerken het land met zware traktoren. Een hele klus, maar ook toch ook een beetje een ontspannende klus, lijkt het ons op dit moment. Ze razen door, gestaag, op en af, en -opvallend- gevolgd door een geweldige massa meeuwen. Een ongelooflijk schouwspel is het. Oke, wij mogen niet naar het zeetje, en dus komt het zeetje nu een beetje naar ons toe, kwam het in me op. Een foto alleszins, die ik jullie lezers, niet wilde onthouden. Net omdat hij zo mooi is. En als toemaatje kunnen jullie hier net onder er ook nog een filmpje van zien. Nog meer indrukwekkend, zeker met het geluid erbij.