De Snaat hei efkes gin goesting

De gebuirtenisse van de leste teid, doen oos steivig pèn. Ze roake oos in oos at. Och mich. Ick kan men kenger en men kleinkenger ne mee zin. Ich moet och men colleiga’s en vrinde misse. En vuir oechlings is da van etzelfde. Ve zitte allemool in etzelfde buutje. Eigelek al een iel leve lang. Ma ’t is pas deizer doage da ve et beseffe.

Nee, als Snaat moet ich passe. Uiver wa zou ich moete vertelle. En buivenal, nee, ich ub gin goesting, ielemool gin goesting. Zeiker ne op een moment dat ich minse rond mich in paniek zien, in de klinik zien ligge, ongerust zien… en de beelde van Itoalie en Sponje zien, de berichte op sociale media lees, elke ovend geconfronteird wèd be de hoade woode van Van Ranst -uiverriges chapou-….

Ich weit do zoe mu van. Djillings toch och?  En toch moete ve ter soame doar. Op no wiral betere teide, dei houpelijk wir snel zulle vollege.

Ich gon ne stoppe vuiraleer ich de minse ub bedankt dei vuir oos zurrege en de boel oan de gank hane zoeda ve nog vots koene. In de ieste plak alle medisch personiel en verzurregende, de minse in de kengercrèches,  ma och alle aander personiel in klinike en tehuize, polisse en veiligheidspersoniel, de minse dei levensnoodzakelijke winkels en etablissemente uitboate, de minse van het oapenboar vervoer, de vuilnisophoalers, de ambtenare dei de boel oan e gank haan, et leger,  noem maar op… Van dee da taas zit tot dee wa baate haas moet werrekke… En last but not least oan oze burgemiester, uir scheipene en uir medewerkers dei och elke dag un biste bienke vuirzette om oos van dienst te zèn.. Allemool bedank.

Voila. Dit is et vuirloepige einde van de Snaat. Sommige zulle et speitig venge, aander zulle content zen. Hoepelijk tot no 5 april. Aat oech sterrek, zurreg vuir de aander. Ich zien oechlings gein. Tot dan.