Den Esteiveivei, vruger en vandoag

STVV vruger en na. Vruger haan ve Lon, na Lee. Vruger haan we moas, na plastic. Vruger haan ve ploate, na tapis plein. Vruger haan ve Jef en Jef, na Tateischi en Pinto. En vruger haan ve et Kribbeke, na de Rvue.

© Fotograaf: Truineer

Zonder melkstulke niks te zien

M?n geschiedenis van den Esteveivei begint in 1963. Zis joor was ich toen. En um de twie zondoage troek ich be pa richting Staaie, bekend um zen ploate en zen pattateveld. Pa haa alt?d e melkstulke be. Vuir mich naturlek. Want zonder da ha ich niks koene zien. Twee oer van de match, om ien oer dus, zat de plein al stampesvol. Tot teige de z?lein zate de minse. Zelfs in de lichtmaste. 15000 man was toen geen uitzondering. Wa een ambiance.? In dee teid zat do och alt?d imand be een sirene in de tribuun. Laweit, minse, laweit…. En de Spionkop moakte toen van zene tak van vuir tot no de match. Het wore de schoenste joare van oos ploeg. De t?d van manne als Bosmans, Martens, Polleunis en Vandeboer, een lichting dei et bracht tot vicekampioen. Iederien ha toen schrik om no Staaie e te koame. Dei van Anderlecht pisten al op vuirhand in hun broek. Ich herinner me trouwens da oos supporters vuir de match teige dei kiekefretters altijd een wit kieke be paarse strik los lute op de plein. Ich zien arbiter Schout en dei van Brusselt nog achter dat biest loepe om et te vange. ’t Duurde alt?d ewa. Ma et bracht ambiance. En niemand klug do uiver, och al wood do dan loater afgetrapt.

Vruger mans, na tuttebelle

Toen lag do nog gene plastic op Stayen, ma echt groas. Allewel, groas is veul gezeid. Et was moas. Haspengouwse liem. No drei minute speile woage oer schun ene kilou mier. Zoe plakte d? moas on oer vasse. Ma in dee teid stonde do gin tuttebelle op et veld. Na grinse ze al as ze e steekske in de bats vule en gon ze af. Toen wore het mans, dei teige ene stoe?t koste. Echte Haspengouwers be een uiver men leik mentaliteit. En as ze dan toch van een kir bate oos Belgikske kampe, dan hadde ze och de juste mentalit?t. Ich denk oan ene Koens, Vanderloep, Lolinga, Ndala? Het was och de t?d da dzje in Sintruin weinig of gizn supporters van Club Brugge of Anderlecht voenk. Standard wal, ma da ha te moake be et feit dat veul Truineers in Luik werkte en da b? Standard veul Limburgers speilde. Nee, een gast van Sint-Truiden supporterde in dee teid dofis vuir den Esteivei. En boave hun bed hoenk gene foto van Pele, Eusebio of Cruyff, loot ston van Van Himst of Lambert, maar van -wie anders- dan Lon.

Jef en Jef

Lon was STVV en STVV was Lon.? Da was tot half de jore zeiventig zoe. Toen kwampe do andere teide. Ma Staye bleif Staye en Esteveivei bleif Esteveivei. Be als boaze? manne van Sintruin zoeals ene Smeets, Lambeets, Knapen, noem maar op. Ich herinner mich och de t?d van Jef en Jef. Toen was et alt?d wal kermis. Minse toch, wa ene? t?d was da. Ene t?d da iedereen iedereen nog kende op Staye, da dje e pint kos drenke be de vuirzitter. En als je d?rde, hum et ien en ander in zen gezicht kos verweite. Het was och de t?d da ve dek in tweede klas speilde en da we lang moeste wachte op het duo Wilmots-Boffin om terug ieste klas te zien. Ma nimand ha do probleime be. Want Staye liep nog alt?d vol, do wode tege de ploate geroefeld, en geroepe en getierd dat het oege en oere vergoenk. Nog loater kende ve hoegteide onder Brepoels. De man die langs de plein mar ien wood kende. ?Vooruit?. En het goenk vooraat. We wode zelfs vierde en ve speilde vuir de eerste en tot na taa de ienige kir play-off 1.

Duchatelet en de Jappe

Intusse was och Duchatelet gearriveird. En van het moas teidperk kwampe ve in et plastieke tijdperk terecht. Kunstgroas in plak van moas, zetelkes in plak van hote zitjes,? sjieke loges in plak van davekoate, de Rvue in plak van et kribbeke, en Stayen in plak van Staaien…. Roland gaf oos een schoen stadion, ene salon. Da wal. Ma e bietje te scoen, vuir oos, Haspengouwse boeren. Ve vulden oos ne mee op os gemak. En ve zage och aander voetbal, iel technisch, in plak van drop en dreuver. En dus bleive ve weg. Ve goenke iets aaners doen, of kroape achter de telesevie. En do wode nog erger toen esteiveivei in ien boan Edmilson, Domp? en vuiral Schoefske verkocht, Roland no Standard goenk, terugkwamp en vervolgens oos ploeg verkoch oan de Jappe. Gedon be vuirzitters een haand te geve. Vanaf na moeste ve oos kupke buige. Gelukkig hubbe ve oze frit be cervela en oos platte hamburgers be dzjaan en mayonaise nog. En oze bok. Want as ich murrege sushi moet ete en sakei moet drenke, bl?f ich och taas, zurra. En boavenop worde oos ploeg internationaler en internationaler. Speilers dei alien Spons klappe, of Japans, of Koreaans, of?. Ma gien Engels, of Duits, of Frans, loot ston Vloms of oos scoen Truins dialek.

DNA? Duvele, Nurke en Achterklap

Sportief, joa, was en is et meschin wal ene stap vooraat. Ma ve vule niks ne mee, gien rillinge op oos lijf, gien kriebels in oze boek, ni na noel. Het DNA weg, zegge ze be e sjiek wood. ? propos, wa is da DNA, vrug ich on de Jappe. Dei wiste da ne. Ma Meekers kwam zijn boaze ter hulp en zei da DNA te moake hei be de Truiense mentaliteit: Duvele, Nurke en Achterklap (uiver het beleid van de Jappe). Grapje naturlek. Da hub ich zellef aatgevoenge. Ma et is toch roar. Want op et veld gie et beter als vroeger, arei beter dan na 1975 toch, en toch is het vollek ne content. Vruger vertroeke speilers vuir een appel en een ei. Na ne onder de poar miljoen. Tomiyasu hei mier opgebrocht dan Mignolet, Edmilson, Domp?, Schoefs en Djenei soame. Straf. Oze ploeg en nieve staf doen et intussen iel goed. Murrege is Oostende de klos. Ma et kan en moet nog beter. Vuiral da vollek moet terug. Dee Truineer, da Truinoske, hun kenger, vrinde en kameroade, al tegoar.? Mene goeie rood oan de nieve boaze, en? al wee op Staye werrekt of speilt?. Koepe en nog ?s koepe,? ewa mier onder de minse koame, de prijze wa omleig, mier acties en dan vuir volgend seizoen op no een beikerfinal of play-off 1. Wedde da ze in Sintruin dan toch wir zot weide. Want estevei blif esteveivei, en een Truineer blif ene Truineer. E ras apoat dus. Do ben ich fier op.