Zepperenaar aan oorsprong Mac Queen

In 1979 begonnen Andr? Gelad? (foto) en zijn vrouw Christiane, allebei uit Zepperen, met de uitbating van de Mac Queen in het dorp Bommershoven, langs de Tongersesteenweg. De tijd dat bijna elke gemeente haar eigen discotheek had, ligt al ver achter ons. Op enkele uitzonderingen na. Zo viert de legendarische danstempel Mac Queen in Borgloon dit weekend zijn veertigste verjaardag.

© Fotograaf: Truineer

Het dorp Bommershoven in Borgloon doet wellicht maar bij weinig Limburgers een belletje rinkelen. Maar haar grootste trekpleister – de legendarische discotheek Mac Queen – kent wellicht iedereen. Dancing Mac Queen viert dit weekend haar veertigjarig jubileum en is na al die jaren nog altijd in handen van de familie Gelad?. ?De Mac Queen werd eigenlijk al in 1974 – vijfenveertig jaar geleden – opgericht door Harry Frisson?, zegt huidig eigenaar Jos Gelad? (48). ?Toen Frisson startte met de bouw van de discotheek en elke dag naar de bouwwerf reed, zei hij altijd: ?Ik ga naar mijn koningin?. Zo is de naam Mac Queen ontstaan. De klad kwam echter in de zaak en de Mac Queen stevende op een faling af. Toen is mijn vader Andr? in het verhaal gekomen. Hij was, samen met zijn broer Eduard, brouwer en leverde bier – toen al een volledige camion per week – aan de Mac Queen.?Op 7 december 1979 heropende Andr? Gelad? en zijn vrouw Christiane Douc? de Mac Queen. ?Mijn vader trok direct de kaart van de populaire muziek en haalde diskjockey Ronny Vissers binnen, een volksjongen uit de buurt die als geen ander ambiance kon maken. Tegelijk breidde hij de discotheek uit, zodat ze uiteindelijk vier keer groter werd dan het oorspronkelijke gebouw.? Het volk smaakte het nieuwe concept en stroomde massaal toe. ?Op een zaterdag trokken we ruim 1.500 mensen en op zondag – in die tijd onze beste dag – waren er dat zelfs 2.000. En dat terwijl het gros van die feestende mensen de dag nadien gewoon moest gaan werken. De Mac Queen groeide uit tot de grootste danstempel van Limburg, tot in 1992 in Hasselt de megadancing Dockside de deuren opende. ?E?n van de mensen achter de Dockside stond kort daarna aan onze deur en zei dat we verplicht inkom moesten vragen. De Dockside vroeg zelf toegangsgeld en ze wilden voor alle dancings dezelfde regels. Maar daar ging mijn vader niet in mee. ?Als je naar een warenhuis gaat om drinken te kopen, moet je toch ook geen inkom betalen?, zei hij altijd. Aan dat principe van gratis toegang zijn we altijd blijven vasthouden en dat is ook ??n van de redenen dat we tot vandaag succesvol zijn.?Na de plotse dood van vader Andr? in 1999 namen zonen Johan en Jos de zaak over. ?Tien jaar lang, tot in 2009, hebben we de zaak samen verder uitgebouwd, maar toen zijn onze wegen gescheiden?, zegt Jos. ?Onze pa had destijds – in 1986 – ook nog een fruitbedrijf, Mac Queen Fruit, opgericht. In 2009 heeft Johan de fruitzaak in handen genomen en ik de discotheek.??We zijn altijd onszelf gebleven, waardoor we een heel breed publiek bleven trekken. Ook hebben we onze drankprijzen altijd laag gehouden en vroegen we nooit toegangs- of parkeergeld. En dat terwijl je in andere discotheken vaak al 15 euro kwijt was zonder dat je ??n druppel had gedronken. Ook hebben we altijd heel veel respect voor onze klanten gehad. Wij zijn bijvoorbeeld de enige grote discotheek die nooit een VIP-bar heeft gehad, omdat we geen onderscheid willen maken en alle klanten voor ons gelijk zijn.? En heel wat van hen hebben hier uiteindelijk ook hun partner gevonden.?Dit weekend vierde de Mac Queen zijn 40ste verjaardag, met twee dagen boordevol ambiance. Zaterdag was er de Grote Penspony Party, ook weer een Zeppers product, en zondag was er nog een Mega Schuim Party.